skip to Main Content

Hulpmiddelen zijn heel handig – als je durft

MS kan er voor zorgen dat iemand een hulpmiddel moet gaan gebruiken. In huis is dit meestal niet zo’n probleem. Maar om er mee naar buiten te gaan, dat is voor veel mensen best moeilijk. Met krukken lopen of in een rolstoel zitten: niemand doet dat voor zijn plezier.

Hieronder kun je wat ervaringen van mensen lezen.

38aThemahulpmRolatorgif“Ik kan mij nog herinneren dat ik echt krukken nodig had om vooruit te komen. Ik liep in het park en zag een bekende. Ik mikte zo mijn krukken in de struiken en ging zogenaamd nonchalant ergens tegenaan hangen. Toen ze voorbij was, moest ik mijn krukken natuurlijk weer uit die struiken zien te krijgen. Tja, je kunt het jezelf ook wel heel moeilijk maken.”
Cora, 44 jaar

“Het grootste drama vind ik de rollator. Die staat nog steeds in de schuur en gebruik ik héél zelden. Ik vind het verschrikkelijk. Wel handig hoor, maar het ziet er toch niet uit? Dan ga ik dus liever in de rolstoel.”
Loeki, 28 jaar

“Begrijp je niet wat een gemak het is als je de energie kan sparen voor iets leuks? Kom, zet je trots opzij en pak dat ding als je hem nodig hebt. Het geeft veel vrijheid!!!

Dat hebben wij ontdekt en niet voor jou alleen, maar ook voor de persoon die er naast staat of met de rolstoel er achter. Want je wereld wordt véél groter.

Wij hebben het ervaren als vrijheid: we kunnen veel meer doen dan voordat de rolstoel er was.”
Gebke

“Mijn man had vrij genomen om met mij kadootjes te kopen. In het winkelcentrum hield ik het echt niet lang vol. Ik begon te slepen en dan wil mijn voet/been niet meer omhoog. Dan wordt het steeds zwaarder en ben je gewoon in gevecht met jezelf.

En maar groot houden hè… Ik zag in een winkel een mevrouw in een rolstoel. Toen dacht ik: had ik hem nu ook maar meegenomen. Dus dat ga ik echt doen, met dit soort uitjes. Ik moet eigenlijk wel. Dat had ik me de vorige keer ook al voorgenomen, maar nu ligt ´ie echt standaard startklaar in de auto (voor de volgende keer)!”
Dientje, 34 jaar

“Natuurlijk is het moeilijk in het begin. Je wordt immers geconfronteerd met je eigen ‘hulpeloosheid’. Maar naderhand, wanneer je die vrijheid eenmaal geproefd hebt, denk je: ‘Is dat nou alles?’ Waarom heb ik nou zo lang geaarzeld?”
Antoinette, 56 jaar

“Ik heb altijd voor ogen proberen te houden dat het belangrijker is DAT ik er kom en niet HOE ik er kom.”
Suuske, 30 jaar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X